Ustawa o efektywności energetycznej

Ustawa o efektywności energetycznej z 20 maja 2016 r.

 

Poprawa efektywności energetycznej oraz racjonalne wykorzystywanie istniejących zasobów energetycznych, w perspektywie wzrastającego zapotrzebowania na energię, są obszarami do których Polska przywiązuje wielką wagę. Priorytetowym celem Rządu stało się stworzenie ram prawnych oraz systemu wsparcia działań związanych z poprawą efektywności energetycznej. Ustawa o efektywności energetycznej z dnia 15 kwietnia 2011 r. (Dz.U. Nr 94, poz. 551 z późn.zm), określa cel w zakresie oszczędności energii, z uwzględnieniem wiodącej roli sektora publicznego, ustanawia mechanizmy wspierające oraz system monitorowania i gromadzenia niezbędnych danych. Ustawa zapewnia także pełne wdrożenie dyrektyw europejskich w zakresie efektywności energetycznej, w tym zwłaszcza zapisów Dyrektywy 2006/32/WE w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych. Przepisy ustawy weszły w życie z dniem 11 sierpnia 2011 r. 

Ustawa z dnia 29 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o efektywności energetycznej (Dz.U. 2015, poz. 2359) przedłuża funkcjonowanie systemu wsparcia inwestycji proefektywnościowych w 2016 roku.

Teksty ustawy i wydanych do niej aktów wykonawczych są dostępne na stronie internetowej BIP ME w zakładce obowiązujące prawo.

Z dniem 1 października 2016 r. wejdą w życie przepisy nowej ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U 2016, poz. 831) implementujące zapisy dyrektywy 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, które zastąpią obecne regulacje w obszarze efektywności energetycznej z 15 kwietnia 2011 r. 

 

Więcej na stronach Ministerstwa Energii

http://www.mg.gov.pl/Energetyka/Efektywnosc+energetyczna

 

Zmiany ustawą z 2016 r.

W nowelizacji zrezygnowano z przeprowadzania przetargu, na podstawie którego Prezes URE dokonywał wyboru przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej. Rozwiązanie to znacznie przyspieszy wydawanie takich świadectw. Nie będą one już wydawane za przedsięwzięcia, których realizacja została zakończona.


Zmiany dotknęły również audytów. Do jego zlecenia lub przeprowadzenia (co 4 lata) będzie zobowiązany przedsiębiorca, określony w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej, z wyjątkiem mikro, małego i średniego przedsiębiorcy. Krąg podmiotów podlegających temu obowiązkowi jest bardzo szeroki – są to bowiem wszyscy duzi przedsiębiorcy niezależnie od branży i zużycia energii elektrycznej, ciepła lub gazu ziemnego. Audyt energetyczny powinien być przeprowadzony raz na 4 lata. Zwolniony zostanie z tego przedsiębiorca posiadający system zarządzania energią (określony we właściwych normach) lub mający system zarządzania środowiskowego - jeżeli w ich ramach przeprowadzono audyt energetyczny przedsiębiorstwa. Audyt będzie przeprowadzał podmiot niezależny od audytowanego przedsiębiorcy.


Kolejną istotna zmianą jest odchodzenie od opłaty zastępczej - będzie obowiązywać stopniowanie uiszczania opłaty zastępczej, która zwalniała z obowiązku podejmowania działań na rzecz zwiększania efektywności energetycznej. W 2016 r. opłata będzie mogła obejmować jeszcze 30 proc. zakresu nałożonego obowiązku, natomiast w 2017 r. - 20 proc., a w 2018 r. jedynie 10 proc. Oznacza to zwiększenie obowiązku w zakresie realizacji przedsięwzięć proefektywnościowych. Jednocześnie od wejścia w życie ustawy obowiązek ten określony jest, jako uzyskiwanie w każdym roku oszczędności energii finalnej w wysokości 1,5 proc. rocznej sprzedaży energii odbiorcom końcowym.